Artsenvlucht naar Nederland (10)
Auteur : Pascal Selleslagh , artikel verschenen in Artsenkrant nr. 1441 van dinsdag 25 juni 2002Op bezoek bij de ‘Hollanderkenner’
Overweegt u een overstap naar Nederland? Dan klopt u bij voorkeur aan bij een expert. Iemand die zich al jaren bekwaamt in de begeleiding van de Vlaamse artsen-exodus is Philip De Grande. Hij verstrekt u bovendien kosteloos advies.
Philip De Grande hield zich ongeveer een jaar bezig met meetings voor artsen die in Nederland wilden gaan werken. Nadien startte hij een kantoor op in Antwerpen. Inmiddels adviseert hij 30 tot 40 artsen per jaar bij hun overstap. Hij bezit een schat aan knowhow.
De Grande zoekt uit in welke context het profiel van de arts die voor hem zit, het best tot zijn recht komt: dompelt hij zich graag onder in de psychiatrie? Voelt hij zich eerder aangetrokken tot de pediatrie of de geriatrie? Als een ware headhunter probeert hij het profiel te laten passen bij de toekomstige werksituatie.
Zo wijst hij op de fiscale en financiële mogelijkheden. Een ‘kot’ kopen in Leuven kan een perfecte investering zijn voor je studerende kinderen. Tegelijkertijd kun je je domicilie daar vestigen als je in Nederland werkt zodat je profiteert van de gunstige 30%-vrijstelling Die 30% is een gunstmaatregel van de Nederlandse fiscus.* Vanaf 2003 verandert die regeling: dan betaal je belastingen waar je werkt.
Heel typerend is het volgende geval: iemand van Antwerpen gaat naar Breda werken per wagen. Breda is misschien drie kwartier van bij hem thuis tot op kantoor. Maar daartegenover staat iemand die vanuit Berchem per trein naar Rotterdam vertrekt. Hij zal iets meer dan een uur onderweg zijn. De man van Rotterdam zal waarschijnlijk 35.000 frank netto meer verdienen! Dat kwartier extra-verplaatsing levert dus wel een mooi toemaatje op. Komt nog bij dat je misschien een deel van je werk al op de trein kunt verrichten met een laptop.
b>V Stel: ik komt bij u aankloppen omdat ik naar Nederland wil. U peilt naar mijn interesses voor een eerste selectie. Hoe verloopt het verder?
P.D.G.: Ik ga dus na of u geïnteresseerd bent in de eerste of de tweede lijn, of u arbeids-, verzekeringsgeneeskunde of iets anders verkiest. Wenst u misschien om curatief aan de slag te blijven? Is een of ander centrum een optie? Onlangs plaatste ik bijvoorbeeld twee verpleeghuisartsen. Een verpleeghuisarts verdient tussen 160.000 en 180.000 frank bruto (tussen 40.000 en 45.000 euro). Zijn honorarium wordt jaarlijks geïndexeerd.
V Maar een automatische indexatie zoals bij ons kent Nederland toch niet?
P.D.G.: Iedere functie heeft loonschalen die bij CAO vastliggen. Ze stijgen gemiddeld zowat 3% per jaar, gewoon door je anciënniteit. Je moet daarbij rekenen dat vakorganisaties per jaar afspreken hoeveel de CAO opgewaardeerd wordt (soms tot 6%). Zelfs als de CAO niet zo gunstig is, val je nog altijd terug op je anciënniteitsbasis.
Klassiek voorbeeld: voor verzekeringsartsen is voor 2003 al 4% opslag bedongen, voor 2004 ook 4%. In vergelijking met de indexatie van de Belgische huisartsenhonoraria is dat niet slecht. Maar na ongeveer 12 jaar kom je wel aan je maximum. Dan kun je in een seniorfunctie ingeschaald worden. Dat hangt van je anciënniteit, je diploma en je prestaties af.
V Welke disciplines zijn populair?
P.D.G.: De verzekerings-, arbeidsgeneeskunde en bij de jong afgestudeerden het GGZ (GGD) of de geestelijke gezondheidsdiensten waaronder bijvoorbeeld de CLB-functies van België vallen, jeugdbegeleiding, zuigelingen, enzovoort.
Voor wat het omvangrijke terrein van het CLB betreft, heeft in Nederland iedereen een aparte specifieke taak. Er zijn overal artsen gewenst per domein. De werkuren zijn er strikt gereglementeerd van acht tot vijf. Daar zijn Nederlanders zeer punctueel in.
V Maar dat punctuele zet zich door tot in het absurde toe. Nederlanders zijn regelneven, papiervreters.
P.D.G.: Inderdaad. Je moet er bijvoorbeeld niet van opkijken als je in je arbeidscontract een pagina vindt waarin uitvoerig beschrijft hoe je koffievlekken in je tapijt en je bureau moet verwijderen. Daar bestaat een protocol voor.
Zo is ook een sollicitatieprocedure protocollair vastgelegd. In België kan dat in twee tot drie sessies. Een sollicitatiegesprek duurt er vaak zeven tot acht sessies over een periode van vier tot vijf maanden… omdat het protocol gevolgd moet worden. Voor Belgen en zeker voor artsen die nogal doelgericht zijn, gaat het tergend traag.
V Doorgaans lijkt de overstap van huisarts in België naar huisarts in Nederland niet ideaal? Je verandert best van discipline?
P.D.G.: Klopt. Je vertrekt toch niet naar Nederland om van de regen in de drop te vallen? Huisartsen in België klagen – terecht – omdat ze op menselijk vlak veel tekort komen. Maar in België ben je veel beter uitgerust: als je een mammografie wenst of een biopsie na een positieve mammografie, heb je die al na twee tot drie dagen. In Nederland mag je makkelijk zes tot acht weken wachten op de uitslag. Intussen zit je met een patiënt die bijna de muren opkruipt van onzekerheid. Als je daarmee moet leren leven en werken wanneer je vanuit de Belgische situatie komt, dreig je wel gefrustreerd te geraken.
Bovendien heb je als huisarts in Nederland weinig persoonlijk contact met je patiënten. Niet meer dan vijf tot acht minuten per patiënt. Er is een heel zakelijke benadering: het voorschrift ligt praktisch klaar. Je wordt als patiënt vooraf al door een huisartsverpleegkundige en een secretariaat ‘afgeblokt’ met de vraag of het echt wel nodig is dat je de arts ziet.
Je hebt je 2.300 tot 2.700 patiënten die bij jou ingeschreven staan en that’s it. Maar breekt er een griepepidemie uit, dan zit je wachtkamer boordevol met mensen die dan toch in die uren gezien moeten worden. In België kun je ze meer spreiden.
V Goed. Ik heb mijn keuze gemaakt en moet nu een administratieve weg volgen?
P.D.G.:Je vraagt gewoon je BIG-registratie aan (het Nederlandse Rizivnummer) door een kopie van je diploma in te leveren. Voorts heb je een rijksnummer nodig van de belastingen. En je opent een bankrekening. Administratief verloopt het tamelijk vlot nu en heel wat wordt overgenomen door de personeelsdienst waar je werkt. Je kunt ook via het Bureau Belgische Zaken gaan, maar dat hoeft niet echt. Ik heb een map samengesteld die je op weg helpt. Nederland is trouwens behoorlijk geïnformatiseerd: je vindt er gewoon alles op internet. Je kunt ook al je formulieren als arts aanvragen.
V Moet je ook het mentaliteitsverschil in acht nemen?
P.D.G.: Het belangrijkste is dat je overschakelt van een zelfstandigenstatuut in België naar een bediendenstatuut. Dat heeft immense gevolgen financieel en fiscaal. Neem nu dat je in België als zelfstandige tussen 450.000 en 500.000 frank per maand verdient, wat betekent dat dan als bediende?
Compleet fout is dat velen naar een Belgische boekhouder stappen. Die kent doorgaans niet de achterpoortjes van de Nederlandse boekhouding. Wend je zo’n geval eerder tot een Europees of mondiaal agentschap en leg daar je dossier met je persoonlijke situatie voor. Zij kunnen dan voor jou exact berekenen wat je netto verdient. Goedkoop is het niet: het kost 4.000 frank per uur. Maar in twee tot drie uur zijn ze rond met je zaak. Uiteindelijk is dat dus een goede investering, en bovendien de enige.
V En u hoeven artsen niet te betalen?
P.D.G.: Neen. Ik word betaald door hun toekomstige werkgever.
V Wat moeten we nu eigenlijk geloven van de prachtige dienstwagens die artsen in Nederland zich kunnen veroorloven?
P.D.G.: Een wagen ter waarde van 750.000 tot 800.000 frank krijg je. De wagens in Nederland zijn behoorlijk duur omdat er een zware milieutaks op rust. Je kunt dus relatief makkelijk een Passat of iets in die richting versieren. Je mag er ook altijd zelf een stukje loon in investeren, met een limiet. Je krijgt die wagen volledig ter beschikking, ook om met vakantie te gaan. Je krijgt een tankkaart en rijdt maar aan.
Je werknemersbijdrage voor de firmawagen bedraagt wel ongeveer het dubbele als die in België. Het gaat makkelijk om 8.000 tot 10.000 frank per maand om fiscaal in orde te zijn. In België moet je ongeveer 4.000 frank/maand betalen om fiscaal in orde te zijn.
V Krijg ik vooraf enig zicht op mijn jobinhoud?
P.D.G.: Na het sollicitatiegesprek volgt een bezinningsperiode van ongeveer twee weken, waarna een tweede gesprek aansluit. Dan wordt een ‘meeloopdag’ met een collega aangeboden. Daarop volgt een derde gesprek met centraal de vraag of het nog altijd meevalt. Is dat zo, dan krijgen we het ‘arbeidsvoorwaardelijk gesprek’: hoe wil je dat het uurrooster eruitziet? Daarop berekent men een loon en loonmogelijkheden (extralegale voordelen).
Volgt dan een aantal weken tussen het contract opstellen en het ondertekenen. Je mag dan het startmoment kiezen met maximaal een ‘overbruggingsperiode’ van drie maanden. In die periode kun je je bezighouden met de verkoop van de praktijk of je huidige job opzeggen. Ga er overigens niet van uit dat je nog één frank ziet van je praktijk als je die verkoopt. Dat is echt zeer uitzonderlijk nog het geval.
V Worden de ‘overstappers’ opgevolgd?
P.D.G.: Iedereen die een probleem heeft, belt me sowieso op. Op het werk zelf is wettelijk bepaald dat een ‘nieuwkomer’ gevolgd moet worden door een staf-arts, een senior dus, totdat hij zijn diploma heeft. Doet die senior dat niet, dan verliest hij zijn erkenning met een hele resem problemen voor hemzelf en zijn instelling tot gevolg.
V Verlies je je kinderbijslag niet in Nederland?
P.D.G.: Als je partner in België werkt, geen probleem: de kinderbijslag loopt via de partner. Werkt noch stempelt je partner dan komt de verantwoordelijkheid voor de kinderbijslag bij jou te liggen.
Het Nederlandse systeem betaalt minder voor de jaren tot 17 jaar. Nadien treedt wel een zeer vlot systeem van studiefinanciering in werking: het gaat om een ‘studielening’ die een gift wordt als de kinderen onder bepaalde voorwaarden afstuderen.
Bijvoorbeeld: een Nederlands kind dat op 18 jaar universitaire studies begint en die beëindigt binnen de tien jaar na de start, krijgt tussen de 8.000 en 12.000 frank per maand. Het kind hoeft niet in Nederland zelf te studeren om onder dat systeem te vallen. InBelgië heb je daar meestal geen recht op als je een kaderfunctie bekleedt. Dit is Nederland anders.
V Welke mentaliteitsverschillen tussen Nederlanders en Vlamingen vallen u het meest op?
P.D.G.: Een firmawagen is voor een Belg stukken belangrijker dan voor een Nederlander. Terwijl Nederlanders bijvoorbeeld meer belang hechten aan een strikte afbakening van de arbeidstijd. Een Vlaming ziet minder op een uurtje overwerk. De mentaliteitsgrens valt trouwens eerder samen met de Moerdijk in plaats van met de echte staatsgrens.
Aanpassingsproblemen hoeven niet op te duiken als je je wat flexibel opstelt. Laat vallen dus die Belgische stroefheid – wat de Nederlanders ons wel eens verwijten – en stel je open voor hen. Want zij passen zich niet aan ons aan.
Hou er ook rekening mee dat ‘werken onder de kerktoren’ meestal wegvalt in Nederland. De afstand wonen-werken maakt dat je al snel 30 tot 40km moet rijden met de auto. Voor huisartsen is dat niet altijd evident.
Wonen in Nederland is relatief duur. Wel heb ik een aantal verpleeghuisartsen geplaatst die de huur van hun woonst kregen als extralegaal voordeel. En dat is behoorlijk wat. In Nederland kost een twee kamerflat buiten het stadscentrum makkelijk tussen 25.000 en 30.000 frank per maand.
V Als werknemer kun je aanspraak maken op een gunstigere pensioenregeling?
P.D.G: Tussen 70 en 90% van je laatste loon is je pensioen als je een volledige carrière opbouwde in Nederland. Bij ons heb je als zelfstandige misschien maar 20 tot 30% van je laatste loon als pensioen. Dat verschil is gigantisch. Een pensioen daar van 120.000 netto per maand is er geen uitzondering!
V Worden ook de partners en kinderen van de artsen bij de overstap betrokken?
P.D.G.: Ik krijg hoofdzakelijk positieve feedback als ik met de artsen en hun partner bijvoorbeeld een jaar nadien wat ga eten en de balans opmaak. Dan zijn de partners meestal in de wolken: ze vonden een totaal andere man terug. Ook de kinderen menen dat papa weer tijd heeft voor hen.
V Schept het werkklimaat geen probleem? Ik denk bijvoorbeeld aan agressieve patiënten.
P.D.G.: In sommige gebieden wel. Maar een huisarts bijvoorbeeld in een grootstedelijk gebied verricht nooit alleen zijn wachtdienst . Hij is steeds in het gezelschap van een fors gebouwde chauffeur die hem rondrijdt. Die chauffeur ‘trekt de wacht op’ aan de deur bij de patiënt. Bij de minste herrie komt hij tussen.
Pascal Selleslagh
Philip De Grande stelde een uitvoerige informatiemap samen over de Nederlands-Belgische situatie. Tel: 050-37.08.11, GSM: 0475-25.28.17. Mail: info@pdgconsulting.be
*Een lijst van gemeenten die vallen onder de gunstige fiscale regeling (30% aftrek) vind je ook op internet: www.eures-mr.org/nl
Na het sollicitatiegesprek volgt een bezinningsperiode van ongeveer twee weken, waarna een tweede gesprek aansluit. Dan wordt een ‘meeloopdag’ met een collega aangeboden.
P.D.G.: Ik ga dus na of u geïnteresseerd bent in de eerste of de tweede lijn, of u arbeids-, verzekeringsgeneeskunde of iets anders verkiest. Wenst u misschien om curatief aan de slag te blijven? Is een of ander centrum een optie? Onlangs plaatste ik bijvoorbeeld twee verpleeghuisartsen. Een verpleeghuisarts verdient tussen 160.000 en 180.000 frank bruto (tussen 40.000 en 45.000 euro). Zijn honorarium wordt jaarlijks geïndexeerd.
V Maar een automatische indexatie zoals bij ons kent Nederland toch niet?
P.D.G.: Iedere functie heeft loonschalen die bij CAO vastliggen. Ze stijgen gemiddeld zowat 3% per jaar, gewoon door je anciënniteit. Je moet daarbij rekenen dat vakorganisaties per jaar afspreken hoeveel de CAO opgewaardeerd wordt (soms tot 6%). Zelfs als de CAO niet zo gunstig is, val je nog altijd terug op je anciënniteitsbasis.
Klassiek voorbeeld: voor verzekeringsartsen is voor 2003 al 4% opslag bedongen, voor 2004 ook 4%. In vergelijking met de indexatie van de Belgische huisartsenhonoraria is dat niet slecht. Maar na ongeveer 12 jaar kom je wel aan je maximum. Dan kun je in een seniorfunctie ingeschaald worden. Dat hangt van je anciënniteit, je diploma en je prestaties af.
V Welke disciplines zijn populair?
P.D.G.: De verzekerings-, arbeidsgeneeskunde en bij de jong afgestudeerden het GGZ (GGD) of de geestelijke gezondheidsdiensten waaronder bijvoorbeeld de CLB-functies van België vallen, jeugdbegeleiding, zuigelingen, enzovoort.
Voor wat het omvangrijke terrein van het CLB betreft, heeft in Nederland iedereen een aparte specifieke taak. Er zijn overal artsen gewenst per domein. De werkuren zijn er strikt gereglementeerd van acht tot vijf. Daar zijn Nederlanders zeer punctueel in.
V Maar dat punctuele zet zich door tot in het absurde toe. Nederlanders zijn regelneven, papiervreters.
P.D.G.: Inderdaad. Je moet er bijvoorbeeld niet van opkijken als je in je arbeidscontract een pagina vindt waarin uitvoerig beschrijft hoe je koffievlekken in je tapijt en je bureau moet verwijderen. Daar bestaat een protocol voor.
Zo is ook een sollicitatieprocedure protocollair vastgelegd. In België kan dat in twee tot drie sessies. Een sollicitatiegesprek duurt er vaak zeven tot acht sessies over een periode van vier tot vijf maanden… omdat het protocol gevolgd moet worden. Voor Belgen en zeker voor artsen die nogal doelgericht zijn, gaat het tergend traag.
V Doorgaans lijkt de overstap van huisarts in België naar huisarts in Nederland niet ideaal? Je verandert best van discipline?
P.D.G.: Klopt. Je vertrekt toch niet naar Nederland om van de regen in de drop te vallen? Huisartsen in België klagen – terecht – omdat ze op menselijk vlak veel tekort komen. Maar in België ben je veel beter uitgerust: als je een mammografie wenst of een biopsie na een positieve mammografie, heb je die al na twee tot drie dagen. In Nederland mag je makkelijk zes tot acht weken wachten op de uitslag. Intussen zit je met een patiënt die bijna de muren opkruipt van onzekerheid. Als je daarmee moet leren leven en werken wanneer je vanuit de Belgische situatie komt, dreig je wel gefrustreerd te geraken.
Bovendien heb je als huisarts in Nederland weinig persoonlijk contact met je patiënten. Niet meer dan vijf tot acht minuten per patiënt. Er is een heel zakelijke benadering: het voorschrift ligt praktisch klaar. Je wordt als patiënt vooraf al door een huisartsverpleegkundige en een secretariaat ‘afgeblokt’ met de vraag of het echt wel nodig is dat je de arts ziet.
Je hebt je 2.300 tot 2.700 patiënten die bij jou ingeschreven staan en that’s it. Maar breekt er een griepepidemie uit, dan zit je wachtkamer boordevol met mensen die dan toch in die uren gezien moeten worden. In België kun je ze meer spreiden.
V Goed. Ik heb mijn keuze gemaakt en moet nu een administratieve weg volgen?
P.D.G.:Je vraagt gewoon je BIG-registratie aan (het Nederlandse Rizivnummer) door een kopie van je diploma in te leveren. Voorts heb je een rijksnummer nodig van de belastingen. En je opent een bankrekening. Administratief verloopt het tamelijk vlot nu en heel wat wordt overgenomen door de personeelsdienst waar je werkt. Je kunt ook via het Bureau Belgische Zaken gaan, maar dat hoeft niet echt. Ik heb een map samengesteld die je op weg helpt. Nederland is trouwens behoorlijk geïnformatiseerd: je vindt er gewoon alles op internet. Je kunt ook al je formulieren als arts aanvragen.
V Moet je ook het mentaliteitsverschil in acht nemen?
P.D.G.: Het belangrijkste is dat je overschakelt van een zelfstandigenstatuut in België naar een bediendenstatuut. Dat heeft immense gevolgen financieel en fiscaal. Neem nu dat je in België als zelfstandige tussen 450.000 en 500.000 frank per maand verdient, wat betekent dat dan als bediende?
Compleet fout is dat velen naar een Belgische boekhouder stappen. Die kent doorgaans niet de achterpoortjes van de Nederlandse boekhouding. Wend je zo’n geval eerder tot een Europees of mondiaal agentschap en leg daar je dossier met je persoonlijke situatie voor. Zij kunnen dan voor jou exact berekenen wat je netto verdient. Goedkoop is het niet: het kost 4.000 frank per uur. Maar in twee tot drie uur zijn ze rond met je zaak. Uiteindelijk is dat dus een goede investering, en bovendien de enige.
V En u hoeven artsen niet te betalen?
P.D.G.: Neen. Ik word betaald door hun toekomstige werkgever.
V Wat moeten we nu eigenlijk geloven van de prachtige dienstwagens die artsen in Nederland zich kunnen veroorloven?
P.D.G.: Een wagen ter waarde van 750.000 tot 800.000 frank krijg je. De wagens in Nederland zijn behoorlijk duur omdat er een zware milieutaks op rust. Je kunt dus relatief makkelijk een Passat of iets in die richting versieren. Je mag er ook altijd zelf een stukje loon in investeren, met een limiet. Je krijgt die wagen volledig ter beschikking, ook om met vakantie te gaan. Je krijgt een tankkaart en rijdt maar aan.
Je werknemersbijdrage voor de firmawagen bedraagt wel ongeveer het dubbele als die in België. Het gaat makkelijk om 8.000 tot 10.000 frank per maand om fiscaal in orde te zijn. In België moet je ongeveer 4.000 frank/maand betalen om fiscaal in orde te zijn.
V Krijg ik vooraf enig zicht op mijn jobinhoud?
P.D.G.: Na het sollicitatiegesprek volgt een bezinningsperiode van ongeveer twee weken, waarna een tweede gesprek aansluit. Dan wordt een ‘meeloopdag’ met een collega aangeboden. Daarop volgt een derde gesprek met centraal de vraag of het nog altijd meevalt. Is dat zo, dan krijgen we het ‘arbeidsvoorwaardelijk gesprek’: hoe wil je dat het uurrooster eruitziet? Daarop berekent men een loon en loonmogelijkheden (extralegale voordelen).
Volgt dan een aantal weken tussen het contract opstellen en het ondertekenen. Je mag dan het startmoment kiezen met maximaal een ‘overbruggingsperiode’ van drie maanden. In die periode kun je je bezighouden met de verkoop van de praktijk of je huidige job opzeggen. Ga er overigens niet van uit dat je nog één frank ziet van je praktijk als je die verkoopt. Dat is echt zeer uitzonderlijk nog het geval.
V Worden de ‘overstappers’ opgevolgd?
P.D.G.: Iedereen die een probleem heeft, belt me sowieso op. Op het werk zelf is wettelijk bepaald dat een ‘nieuwkomer’ gevolgd moet worden door een staf-arts, een senior dus, totdat hij zijn diploma heeft. Doet die senior dat niet, dan verliest hij zijn erkenning met een hele resem problemen voor hemzelf en zijn instelling tot gevolg.
V Verlies je je kinderbijslag niet in Nederland?
P.D.G.: Als je partner in België werkt, geen probleem: de kinderbijslag loopt via de partner. Werkt noch stempelt je partner dan komt de verantwoordelijkheid voor de kinderbijslag bij jou te liggen.
Het Nederlandse systeem betaalt minder voor de jaren tot 17 jaar. Nadien treedt wel een zeer vlot systeem van studiefinanciering in werking: het gaat om een ‘studielening’ die een gift wordt als de kinderen onder bepaalde voorwaarden afstuderen.
Bijvoorbeeld: een Nederlands kind dat op 18 jaar universitaire studies begint en die beëindigt binnen de tien jaar na de start, krijgt tussen de 8.000 en 12.000 frank per maand. Het kind hoeft niet in Nederland zelf te studeren om onder dat systeem te vallen. InBelgië heb je daar meestal geen recht op als je een kaderfunctie bekleedt. Dit is Nederland anders.
V Welke mentaliteitsverschillen tussen Nederlanders en Vlamingen vallen u het meest op?
P.D.G.: Een firmawagen is voor een Belg stukken belangrijker dan voor een Nederlander. Terwijl Nederlanders bijvoorbeeld meer belang hechten aan een strikte afbakening van de arbeidstijd. Een Vlaming ziet minder op een uurtje overwerk. De mentaliteitsgrens valt trouwens eerder samen met de Moerdijk in plaats van met de echte staatsgrens.
Aanpassingsproblemen hoeven niet op te duiken als je je wat flexibel opstelt. Laat vallen dus die Belgische stroefheid – wat de Nederlanders ons wel eens verwijten – en stel je open voor hen. Want zij passen zich niet aan ons aan.
Hou er ook rekening mee dat ‘werken onder de kerktoren’ meestal wegvalt in Nederland. De afstand wonen-werken maakt dat je al snel 30 tot 40km moet rijden met de auto. Voor huisartsen is dat niet altijd evident.
Wonen in Nederland is relatief duur. Wel heb ik een aantal verpleeghuisartsen geplaatst die de huur van hun woonst kregen als extralegaal voordeel. En dat is behoorlijk wat. In Nederland kost een twee kamerflat buiten het stadscentrum makkelijk tussen 25.000 en 30.000 frank per maand.
V Als werknemer kun je aanspraak maken op een gunstigere pensioenregeling?
P.D.G: Tussen 70 en 90% van je laatste loon is je pensioen als je een volledige carrière opbouwde in Nederland. Bij ons heb je als zelfstandige misschien maar 20 tot 30% van je laatste loon als pensioen. Dat verschil is gigantisch. Een pensioen daar van 120.000 netto per maand is er geen uitzondering!
V Worden ook de partners en kinderen van de artsen bij de overstap betrokken?
P.D.G.: Ik krijg hoofdzakelijk positieve feedback als ik met de artsen en hun partner bijvoorbeeld een jaar nadien wat ga eten en de balans opmaak. Dan zijn de partners meestal in de wolken: ze vonden een totaal andere man terug. Ook de kinderen menen dat papa weer tijd heeft voor hen.
V Schept het werkklimaat geen probleem? Ik denk bijvoorbeeld aan agressieve patiënten.
P.D.G.: In sommige gebieden wel. Maar een huisarts bijvoorbeeld in een grootstedelijk gebied verricht nooit alleen zijn wachtdienst . Hij is steeds in het gezelschap van een fors gebouwde chauffeur die hem rondrijdt. Die chauffeur ‘trekt de wacht op’ aan de deur bij de patiënt. Bij de minste herrie komt hij tussen.
Pascal Selleslagh
Philip De Grande stelde een uitvoerige informatiemap samen over de Nederlands-Belgische situatie. Tel: 050-37.08.11, GSM: 0475-25.28.17. Mail: info@pdgconsulting.be
*Een lijst van gemeenten die vallen onder de gunstige fiscale regeling (30% aftrek) vind je ook op internet: www.eures-mr.org/nl
Na het sollicitatiegesprek volgt een bezinningsperiode van ongeveer twee weken, waarna een tweede gesprek aansluit. Dan wordt een ‘meeloopdag’ met een collega aangeboden.